Çocuğun Dili : Oyun

Çocuğun Dili : Oyun

Oyun,  çocuklara salt vakit geçirme ya da eğlenceden çok daha fazlasını sunan bir alandır. Çocuklar bu alan içerisinde kendilerini ifade etme, duygularını açığa çıkarma şansı elde ederler. Winnicott, oyunu çocukların öznellik ve nesnellik arasında kurdukları bir ara alan olarak değerlendirmiştir. Freud ise oyunlarda çocukların seçtikleri rollerin dahi birer anlamları olduğunu söylemiştir.  Örneğin oyun esnasında baba rolüne bürünen çocuk babasının kendisine gösterdiği öfkeyle oyuncaklara ya da arkadaşlarına kızarak başa çıkıyor olabilir. Freud’a göre oyunlar, çocuğun duygusal boşalım sağlamasına yardımcı olurlar. Yetişkinlerin bilinçdışı malzemesi nasıl ki sakar eylemlerde, düşlerde su yüzüne çıkmaya meylediyorsa çocuklar da bilinçdışı düşüncelerin oyun ile günyüzüne çıktığını söylememiz mümkündür. Oyun sayesinde çocuklar altbenliklerini doyurarak dürtüleri üzerinde hakimiyet kurma becerisini de zamanla kazanırlar. Oyunun içinde çocuğun hayal gücünü de kullanarak serbestçe davranabilme özgürlüğü ona duygularını tanımaya da yardımcı olur.

Psikanalitik kuramcılar eğer çocuk, bir oyunu tekrarlayan bir şekilde oynuyorsa bunun bir baş etme şekli olduğunu ifade etmiş ve çocuğun bu oyun içinde bir travmayı işlediğini savunmuşlardır. Bu çerçeveden bakıldığında, oyun çocuk için iyileştirici bir işlev de barındırır. Bundan dolayı oyun, çocuklar ile çalışan terapistler için bir terapi biçimi olarak kullanılmaktadır.

Örneğin Anna Freud’un geliştirdiği oyun terapisi yöntemine göre çocuk kendi oyunun kurup, kendi seçtiği oyuncaklarla oynar. Terapist de seçilen oyuncaklardan hareketle çocuğun içinde tuttuğu travmayı ve saklı duygularını keşfetmeye çalışır. Çocuklar yetişkinler gibi serbest çağrışımı kullanamazlar ancak kağıt kalem aracılığıyla çizdikleri her bir şekil kelimeler kadar önem arz eder. Yani oyun aslında çocuğun dilidir. Elbette Anna Freud’un benimsediğinden farklı yaklaşımlar da vardır. Örneğin Melanie Klein çocukların nesnelere karşı tavırlarını, hareketlerine de dikkat etmiş, çocukların terapiye istedikleri oyuncaklarla gelmesine izin vermiş, hatta oyuncaksız bile roleplayler ve başka nesneler yardımıyla analizin mümkün olduğunu söylemiştir. Winnicott ise oyundan ziyade çocuğun önemli olduğunu ve oyunun içinde kaybolmamak gerektiğini söylemiştir. Ona göre çocuk oyun için zorlanmamalı ve doğal ortamında, kendiliğinden oynadığı oyunun gözlem için daha iyi malzeme vereceğini söylemiştir.

 Çocuğun ruhsal ihtiyaçlarının yanında oyunlar sosyal ve biyolojik gelişim için de son derece önem arz ederler. İlk dönemlerde motor becerileri geliştirir, çocuğunun bağımsızlığını kazanmasını sağlar, fantezi oyunlarıyla kişiliğini geliştirir. Oyunlar aracılığıyla bir çocuğun gelişimini takip etmek mümkündür. İlk zamanlarda daha dramatik oyunları seçen çocuklar ergenliğe doğru gelişen bilişsel becerilerinin de katkısıyla daha kurallı oyunlara yönelirler. Özetle oyun, bir çocuğu tanımanın ve onu gözlemlemenin en iyi yoludur.

Nehire Seray Öztürk

Kaynakça

Karabacak, R. (2021). Oyuna psikanalitik bir bakış: psikanalitik kuramcıların oyuna yönelik görüşleri. Dergi Ekibi, 11.

Çocuğun Dili : Oyun, oyuncaklar,çocuk,nesne,oyun terapisi

Çocuğun Dili : Oyun, oyuncaklar,çocuk,nesne,oyun terapisi

Çocuğun Dili : Oyun, oyuncaklar,çocuk,nesne,oyun terapisi

Çocuğun Dili : Oyun, oyuncaklar,çocuk,nesne,oyun terapisi

istanbul psikolog,beşiktaş psikolog,şişli psikolog,online terapi,online psikolog,en iyi psikolog,tavsiye psikolog,psikolog ücretleri,istanbul psikolog çağrışım